Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Yine efkarlıyım başımda duman.
Bir teselli ver bu Pazar sabahı
Çaresiz kalmışım halım perişan
Gel halimi gör bu Pazar sabahı.

Mert oğlu mert namert eline düşmüş

Gözlerimin içine,
bakma şansın olsaydı,
orada gördüklerinle,
benim için hissettiklerin,
arasındaki uçurumu
görecektin ve peşin,

Pişkin Hırsız

Anası bu yavrucağın hali ne?
Yoksa karıştı mı tohumu bunun.
İçinde kin nefret vurmuş dil ine,
Bitip tükenmiyor sorunu bunun.

Sıcak bir kumsalda suyu bitmiş
Bir insanın seraba olan tutkusu gibidir
Sana olan tutkum.
İçimi yaktıkça sevdan,
Ben daha çok sarılıyorum
Payızımın bahar dalına

Üreğimin başı yanqın yeridir.
Salıfsan bir ataş canı eridir.
Gören deyir bu yabançı biridir.
Uzax durma ele yar qadanalım

Arılar çiçeğe bülbüller güle.

Güngörmez bulağın soğux suyundan
İçemedim mende dertliyem qardaş
Türlü türlü açan gül çiçeyinden
Deremedim mende dertliyem qaradaş

Nazlı nazlı axan murad ırmağın

Dünyama bir ışıx yaxdın
Eşq oluv içime axdın
Meni ne hala bıraxdın
Ay gaşları keman gözel

Dün geje çıxmadın cama

Muhabbet bağında fırtına kopmuş
Hani gül gülistan bağban nerede.
Sevginin yerini kin nefret almış.
Hasımlar nerede düşman nerede.

Bir haset selinde boğdun bedeni.

Bu nasıl ateştir salmışsın cana
Sürdün fırkatına yar yana yana
Gülüm doya doya sarılsam sana
Vuslata bir imkan versen olmaz mı

Bu dünyanın nimetinden geçmişim

Bir ceylanın yolu gönlüme düştü
Dört gündüz dört gece kaldı nergisim
Yatırdı dizine sinemi açtı
Muhabbet tohumu saldı nergisim

Doldurdu elinden bir bade içitim