onlar öldü
çoluk çocuk öldü diyorum anne
bin parça bin uçurtma doldu gökyüzü
bin gerdanı al turna daha uçtu gitti uzak ellere
dönülmez ellere bilinmez ellere
bizim yatacak yerimiz yok sanırım anne
velakin çocuk gülüşüdür omuzlarımızdaki yük
ve ceplerimizde uzak diyar kuşları için yazılan mektup
yüzümüzdeki hüzün kandırmasın sizi
içimizde tomurcuk tomurcuk bir bahar"
bilmişsin dağların kadrini
ayakların yürümez nefesin yetmez
öylece oturup kalmışsın
kalmışsın yeşilsiz mavisiz betonu gri bu şehirde
düşmüş en renkli tüylerin kanatlarından
gecenin şarkısını söyleyeceğim sana
sabaha karşı
uyumazsan eğer
ne olur uyuma
ne olur aç gözlerini
gece barut kokuyor
tuhafım bugün
dilimde bi küfür bi küfür
geceye geçene geçmeyene
üstelik sırtımı dönmüşüm denize
olmaz
bugün benden bir bok olmaz
on yedisinde anam
gece üstümü örterdi benim
çocuk muydum..
telsiz anonslarında geçerdi isimlerimiz
değildim elbet
üstünü örtüyorum bebemin
-
Başak Öztürk
Tüm YorumlarYüreğini düşüncelerini İnsanlığa adamış yaşadığı zaman dilimine duyarlı.. nadir bir kişilik...
Arkadaşımı yürekten kutluyor...başarılarının devamını diliyorum...