Çocukken anlamazdım neden uykusuz geceler,
Şimdi büyüdüm anladım o fedakâr emekler.
Yırtık ayakkabıyla okula gittiğim gün,
Sen gizlice ağlardın ama bizim için dimdik duruşun.
Bir lokma ekmeği üçe bölen ellerin,
Benim için dünyadan daha değerli sensin.
Hayat bana yumruk attı defalarca anne,
Ama sen dedin “oğlum dik dur yine.”
Anne… sen varsın ya dünya bana dar değil,
Düşsem bile kalkarım ben artık zarar değil.
Kalbimde adın var silinmez bir derman gibi,
Benim bütün yollarım sana çıkar
Anne… ellerin dua gibi başımın üstünde,
Karanlık gecelerde ışığım gözünde.
Bir gün herkes gider bu yalan dünyadan,
Benim tek gerçeğim sensin anne...
Sokaklar soğuktu ama yüreğin sıcak
Ben düşerken arkamda senin duan vardı.
Kimse bilmez içimde kopan fırtınaları,
Ama sen okurdun sessiz gözyaşlarımı.
Bir gün başarırsam herkes alkış tutacak,
Ama o zaferin sahibi annem olacak.
Benim değil önce senin adını yazsınlar,
Çünkü ben annemin duasıyla varım
Dünya yıkılsa bile korkmam inan,
Çünkü kalbimde sen varsın ANNEM.
Her satırım sana, her ritmim sana,
Bu sözler bir evladın kalbinden sana…
Anne… sen varsın ya dünya bana dar değil,
Düşsem bile kalkarım ben artık zarar değil.
Kalbimde adın var silinmez bir derman gibi,
Benim bütün yollarım sana çıkar anne…
Anne… ellerin dua gibi başımın üstünde,
Karanlık gecelerde ışığın gözümde.
Bir gün herkes gider bu yalan dünyadan,
Benim tek gerçeğim sensin anne...
Bir gün adım duyulursa bütün bu ülkede.
Bilinsin ki sebebi annemin duası perde.
Benim her zaferimde sen varsın en derinde,
"ANNEM"
Kayıt Tarihi : 18.05.2026 04:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!