Bütün şekerlerini al da git.
Tadın damağımda kalsın.
Bütün renklerini...
Bana bir tek beyazı bırak.
Henüz seni görmemiş kadar sek.
Tanrı üzerine yeni bir ben çizecek.
Şimdi çok şey yarım yamalak.
Geldiği ve
gideceği gibi...
Sorgusu gereksiz gibi.
Ne gariptir bir umudu usanmadan beslemek.
Bazen kısa geliyor
bu yollar bana,
bazen haddini aşıyor mesafeler.
Bazen cebimde kırık bilyelerle
uzatıyorum ayaklarımı
İçmesini bilen içer ab-ı hayattan.
Sevmesini bilen ağlar.
Bütün yasaklardan kaçacağız günün birinde,
kundaklayıp tüm öfkeleri.
Ardını yaza dayayan kış sinecek.
Bağnaz bir aşkı vurdular, kalp meydanında.
Sıradan değildi, biliniyordu.
Özleniyordu neşesi ham gözlerde.
Düşman tarafından izleniyordu.
Ellerine diken battı sevdanın.
çizik çizik acıyordu.
Gerçeği bulsan ne olur...
Mesela kokladığını sayalım
yeniden boynumdaki tebessümü...
ya da ben sana
siyah beyaz bir şarkı yazmışım
demlenirken içimde…
Ne güzel yıllardan geçtik .
İçtik dibine vurduk .
Benden geçtik...
Senden geçtik...
O zamanlar çok gençtik .
Alt alta yazamadık .
Ölmez dediğim insanlar öldü .
Bir kitabı okumaktan çok
bir kitaba yazılası dünler öldü.
Gidenler bir yola,
bir hasretten dönenler .
Bir karanfilin kokusunda,
Koyamadın beni bir neşenin yerine .
Bir yer bulamadım ,
bir nefesten öte akasya gülüşünde .
Ne bir renk ,
ne bir sayı ,
ne uğurlu bir taş oldum .
Bir ağacın özgürlüğü gibi kök salmış toprağında
ya da bir balık akvaryumda.
Tutsak kalabilir örümcek ördüğü ağda.
Herkes gibidir yüreği çıyanın.
Kirli kanlar besler kötülüğü
ve can ister sevgisiz kalan her damar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!