Sen gittin....
Ben ölürüm sandım.
Bir de baktım ölmedim.
Bir de baktım sen öldün.
Ben gittim...
Benim de şu gözlerimin çukurunda
sakladığım laf vardır...
Benim de içimde sırılsıklam bir sancı,
benim de siteme doyamadığım
dostlarım vardır....
Benim de yalnızlığım kutsal.
Milyonlarca kabus seviyorsun...
İçine alıp, bilmediğin düşmanlarını.
Saatler kırkı vurunca...
Kırkın çıkıyor suyun yüzüne,
kirli, gri sabun köpükleriyle.
Kalbimin ricası ile girdim,
haydut bir aşkın koluna.
Zehrini tattım gözlerinden,
peteğine dayayıp dudaklarımı.
Kan kustum ciğerimden
Ölüm doğuma aşık...
O olmasa yaşayamayacak ölüm,
Bunu biliyor...
Bütün savaşı bir nefesin ucunda .
Ölü doğmuş aşklar,
keselerinde yalnızlık taşır.
Bilemezsin kaç kez,
haybeden sevişti ruhlar.
Kurumuş yataklarında,
Pencereden baktı .
Yüzünü astı tozlu cama .
Soğuktan kuruyan neşesi ,
düştü kanlı caddenin taşına .
Bir siren sesi çınladı semada .
Kuşlar vuruldu mu sahiden?
Cam ağlar mı?
Duvar…
Son duraktan yola çıktı ayrılık…
Beni en çok serçenin aldanışı üzüyor.
Gülden geçtim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!