Cem Karadeniz Şiirleri - Şair Cem Karadeniz

Taburcu edilmiş düşler
ve ağlamaklı gülüşler gözlerimde;
Bir papatya tarlasına serildim
Saçlarımdan süzülürken öpüşlerin...

Düşüncelerim

Taburcu edilmiş düşler
ve ağlamaklı gülüşler gözlerimde;
Bir papatya tarlasına serildim
Saçlarımdan süzülürken öpüşlerin...

Düşüncelerim

Kalktım baktım
Panjurların arkasında
Özlediğim İstanbul var
Yer yer kar...
Sonra bir çocuk gördüm
Elleri üşümüş

YAŞAMAK KARMAŞASI…
.
Ellerin ne güzeller, kanat kanat beyazlık,
Dokundum uçlarına, uçtu gitti yalnızlık.
.
Doğmamış bir sabahı, bekliyordum ansızın,

Karanlıkta yürüyordum
Ellerinde hayat buldum
Damla damla eriyordum
Sıcağında güne durdum.

Efil efil meltem gibi

Nedendir kimse bilmez, gözler yalan söylemez
Umut özlemi örtmez, yalnızlıktan yoruldum.
.
Hayat zorlu bir yoldu, olmaz dediğim oldu,
Dert, tasa beni buldu, yamacında duruldum.
.

Kelebek kanatlarında
gizli bir hasret sancısı
Gecede düşüncemi ışıtan,
Çünkü
Dudaklarımda yangısı
öpüşlerinin hâlâ,

Hiç bilmedim kimler çaldı
Hayalimden kokusunu,
Yüreğime kimler saldı
Ayrılığın korkusunu…

Avucunda saklı kaldı

Tarih kokarsın, Kızkulesi adın
Zamana yansır, Salacak’ta tadın
Ne bilesin ki, yalnız bir kadın
Çiçek satardı kıyısında aşkın…

Kuzguncuk’ta güz, denize akardı

Üsküdar’da Zaman Durur…

Üsküdar’da zaman durur, tarih yansır yıldızlara
Çengelköy’de akşamüstü, hüzün çöker dalgalara,
Kıyısında denizkızı, şarkı söyler yalnızlara
Aydınlanır hisar üstü, umut dolar sandallara.