**İnsan**
İnsan…
Biraz kırık, biraz eksik,
Ama yine de umutla yürüyen bir yolcu.
İTİRAZ
Bir ses yükselir içimde,
Sessizliğe, haksızlığa, susturulmuş sözlere.
İtiraz, sadece karşı çıkmak değilmiş,
Kendi ruhuna sahip çıkmakmış aslında.
KADINIMSIN
Kadınımsın…
Bir kelimenin taşıyabileceğinden daha derin,
Bir bakışın anlatabileceğinden daha güçlü,
Ve bir ömrün içine sığmayacak kadar anlamlı.
**Kahrolsun**
Kahrolsun içime sığmayan bu his,
Ne gider ne de tamamen kalır.
Bir yanım “bitti” derken
Diğer yanım hâlâ seni arar.
KALBİMİ KIRIYORLAR ANNE
anne
ben eskisi gibi değilim artık
gülüşüm aynı yerden gelmiyor
bir şeyler eksik içimde
KAPI
Bir kapı var içimde,
Ne tam açık ne de kapalı.
Ardında susturduğum cümleler,
Eşiğinde bekleyen yarım kalmış duygular var.
Karanlık
Karanlık iner gecenin sessizliğinde,
Ve yıldızlar bile korkar gibi saklanır gökyüzünde.
Her adım bir bilinmezliğe dokunur,
Ve nefesin ağırlaşır, içindeki sessizlikle.
**Kırık Ama Vazgeçmeyen**
İçimde bir şeyler hep eksik,
Adını koyamadığım bir boşluk gibi.
Ne kadar doldurmaya çalışsam da
Hep sana benzeyen bir yer kalıyor.
Kırılmak, bitmek değildir aslında,
Sadece yeniden şekillenmektir bazen.
İnsan en çok
Yeniden toparlanırken değişir.
Ben de değiştim.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!