Cem Eyüboğlu Şiirleri - Şair Cem Eyüboğlu

VUSLAT

Bir hasret büyürdü içimde, adı sen,
Geceler uzardı, sabahlar eksik.
Rüzgâr bile seni fısıldardı bazen,
Kalbim, adını ezberlemiş bir çocuk gibi.

Yalan

bir kelimeyle başladı her şey
küçük, önemsiz sandığın
“büyütmeye değmez” dediğin
ama en çok da oradan çatladı güven

YANARKEN BUZ TUTMAK

Yanarken buz tutmak…
İçimdeki ateşle donmuş bir göl arasında kalmak.
Kalbim çırpınırken, ellerim titrerken,
Sanki zaman durur, dünya donmuş gibi.

YAR

Yar,
Adını içime sakladım,
Söylersem eksilir gibi
Bir şeyler benden.

Yarım Kalan Veda

Sana değil,
bende kalan sana kırgınım aslında
Bir sesin vardı

Yaşamak

Yaşamak…
Bazen bir nefesin içine sığan uzun bir yol,
Bazen de insanın içinden geçip giden sessiz bir rüzgâr.

Yazan Kalem Siyah

Yazan kalem siyah…
Her sözü bir damla mürekkep,
Ve her damla bir düşünce,
Her düşünce bir acı…

Yok, Başka Hayalim

Yok, başka hayalim…
Eskisi gibi değil artık umutlarım,
Çünkü öğrendim, bazı yollar
Beni değil, beni tüketenleri götürür.

Yoksun Artık Hayatımda

Yoksun artık hayatımda
Ama yokluğun
sandığım kadar sessiz değil
Her köşede biraz sen var

YORGUN

Yorgunum…
Öyle herkesin bildiği gibi değil,
Uykuyla geçmeyen, dinlenince bitmeyen bir yorgunluk bu.
Sanki ruhum yürümüş yıllarca,