İnsan Şiiri - Cem Eyüboğlu

**İnsan**

İnsan…
Biraz kırık, biraz eksik,
Ama yine de umutla yürüyen bir yolcu.

İnsan…
Bazen gülüşüne saklar acısını,
Bazen susarak anlatır en derin yarasını.

Bir kalbi var insanın,
Hem sever hem yorulur,
Hem bağlanır hem kaçmak ister,
Ama hep bir şeylere tutunur.

İnsan…
Yanlış yapar, pişman olur,
Ama yine de yeniden başlar.
Çünkü içinde
Bitmeyen bir “devam et” sesi vardır.

Bazen güçlü görünür,
Oysa içi fırtınadır,
Bazen de dağılır sessizce
Kimse fark etmeden.

İnsan…
En çok insandan incinir,
En çok insanda iyileşir.
Bir dokunuşla yıkılır,
Bir sözle yeniden doğar.

Kendi içinde savaşır insan,
Kimi zaman kendini bile anlamaz.
Ama yine de
Yaşamaya devam eder.

Çünkü insan olmak
Sadece var olmak değil,
Hissetmektir…
Yorulsan da, kırılsan da
Devam etmektir.

Ve en sonunda
İnsan şunu öğrenir:
Mükemmel olmak değil mesele…
Ayakta kalabilmektir asıl insanlık.