Ey! 2017
Sen benim için sadece
Ömrümden çaldığın değil,
Ömrümü aldığın yılsın.
Kaderimin karası,
Bedenimde bıçak yarası,
Hayatım Karanlık bir mağara,
Kalbime açtığın yara,
Yıllar geçse
Kader ayırsa bile
Unutulmaz
Hatıra
Biz, biz idik bizsiz kaldık,
Rehber gitti izsiz kaldık,
Ben diyerek sizsiz kaldık.
Tutunacak dal ararız.
Başımız başa bağlandı,
Almila;
Kızıl saçlarınla kapatınca yüzünü
Gece karardı
Ay tutuldu dediler.
Oltamı denize attım.
Misinamın ucunda bir lokma ekmek,
Bir elİmde simit.
Ben yedim
O doydu.
Kovam boş,
Bir istida yazdım yüksek ricale,
“Bu gün git, yarın gel, bakalım” dedi.
Randevu kopardım, bin bir ricayla,
“Bekle, bir sigara yakalım” dedi.
Ben anlattım ama o dinlemedi,
Yalarsan yandaş olursun,
Susarsan yalnız kalırsın,
Konuşsan ceza alırsın,
Devir dilsiz şeytan devri.
Ne zor şeymiş vatandaşlık,
Hiçbirşey yazmak,
Hiçbirşey söylemek gelmiyor içimden.
Ya ben kör,
Ya onlar nankör.
Beddualar dolanır dilimde dua yerine,
Yığın, yığın ihanetler iner derine.
Duman çökmüş memleketin üstüne
Deniz belli değil dağ belli değil.
Çile, dert yığılmış bir bir üstüne
Ölü belli değil, sağ belli değil.
Ahali çaresiz çare arıyor




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!