Memleket Alaca’da,
Gül dalında goncada,
Dört yapraklı yoncada,
Anılarım var benim.
Günhan, Ayhan, Yıldızhan;
Ozanları ozan yapan sözüdür,
Marifet dillenen gönül gözüdür,
Yürekteki sevda aşkın özüdür,
Dostun duymadığı dili neyleyim.
Dostlar meclisinde sohbet muhabbet,
Güneşin gülümsediği bir şehir,
Dim çayı, Alara çağlayan nehir,
Fethiyesi destan gibi bir sihir,
Zaferlerin fikri olur Alanya.
Beklede gör yalan dünya daha neler göreceksin,
Tohum attığın tarladan, bak ki neler dereceksin,
Ya hüsrana uğrayacak ya murada ereceksin.
Tevekkül et rıza göster, ne gelirse haktan gelir.
Vuku bulacak ahvali, bilse bir tek Allah bilir.
Oltamı denize attım.
Misinamın ucunda bir lokma ekmek,
Bir elİmde simit.
Ben yedim
O doydu.
Kovam boş,
Ne güzel yürekler, ne güzel canlar,
Garibin halinden garipler anlar,
Olsada neyleyim hamamlar hanlar,
İbrahimler gibi dostlarım olsun.
İsmiyle müsemma Faruk başkandır,
Telefonum çaldı,
Buğulu
Nefes, nefes.
Ağlamaklı bir ses,
Titrek, ürkek ve çaresiz.
Feryat figan,
Ruhuma nakşolan bir gün batımı ,
Hüzün bulutları arasındayım ,
Deniz giyinirken kızıl tacını ,
Ahu gözlerinin karasındayım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!