Keriz gördün soydun halkı
Alırsın geri vermezsin
Tabancayla vursam seni,
Bir kör kurşuna değmezsin
Tüm kabahat ,kusur bende,
Zenginleri asil gören
Fakirin soyu kurusun
Yokluğunu kader bilen
Cahilin soyu kurusun
Muktediri alkışlayan
Körün biri bir taş atar,
Taş gelir garibi bulur,
Dünyada her türlü bela,
Dert gelir yoksulu bular.
Güçlünün sopası devlet,
Beni benzetme kendine,
Koy beni kendim olayım.
İnkar etme varlığımı,
Koy beni kendim olayım.
Kimim ben kendim bileyim.
Yar sensiz günler geçmiyor,
Böyle garip koyma beni,
Ne yapsam sensiz olmuyor,
Gönlü harap koyma beni.
Gurbet sana uzak olmak,
Dünyada göz açıp kapadım derken,
Benim bahar ömrüm,güz olup gitti,
Cahildim sel önüne bir bağ dikerken,
Diktiğim o bağlar,bozulup gitti.
Ne güzelde canlar,hayalim düşüm,
Sen gideli hasretim hep büyüdü
İçimde sen büyümedin küçüğüm
Bir özlem'sin ,sızı'sın yüreğimde
Hem derdim'sin hem çarem'sin küçüğüm
Yavrum gözlerimden ırak büyüdün
Dünya denen yas yerinde,
Alda ölüm kurtar beni,
Zalim hayatın elinden,
Alda ölüm kurtar beni.
Değme dünyanın keyfine,
Çölün ortasında,kervanın kalsa,
O mücevher yükün,seni kurtarmaz,
İçmeye bir damla,suyun kalmazsa,
O bitmez servetin,seni kurtarmaz.
Dur ey insan oğlu,aklına danış,
Kuş olup uçar olsak
Dağları aşar olsak
Taht gönlüm dür sultanım
Ne çıkar naçar olsak
Hale hal deş bildiğim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!