Dayandım gurbetin bin bir derdine,
Yurdumda garibim,ona yanarım.
Katlandım ellerin onca kahrına,
Sılam bana uzak,ona yanarım.
Yeşil cennet yurdum,çöl oldu bana,
Dünya da Karun olsan da
Aslolan insan olmaktır
Şahım sultanım desen de
Aslolan insan olmaktır
Büyük adamım desen de
Bir Karadeniz türküsü,''Bu dünya bir pencere/Her gelen bakar gider''der.
Büyükçe bir kitabın özeti gibidir bu dizeler.İnsanın içindeki yaşama tutkusunu kışkırtıyor sanki.Oysa pencerenin önünde uzun uzun bakabilmek kadar,nasıl bakacağını da bilmek gerekiyor.Boş yere kalabalık etmeden,daha güzel bakmasını bilenleri engellemeden.Kimin için,kime,neye,nereye,nasıl bakacaksınız?
Dirseklerinizi hayat penceresine dayayıp seyre daldığınızda,yüreğinizde,beyin kıvrımlarınızda ve aklınızda nasıl bir kıpırtı his edeceksiniz,bakışlarınıza değen dünyaya bilincinizde nasıl bir yer bulacaksınız?
Hayata ve insana nasıl bakacaksınız?
Yoksa ''nasılsa bir bakıp gideceğim...şaşı olsam ne çıkar''mı diyeceksiniz?
Şiir bu pencereden buğusuz bakmanızı sağlayacak araçlardan biridir.
Aklım vazgeçti de senden
Peşinden koştu bu gönlüm
Yıllar oldu gittin benden
Yollara düştü bu gönlüm
Oy gönlüm ....oy gönlüm
Dağları aştı bu gönlüm
Özü güzel olan,güzele varır,
Yolun güzelini seçebilirsen,
İyilik edenler,iyilik bulur,
Serde kötülüğü,kova'bilirsen.
Arif olan gözde, perdeyi açar,
Kişiyi mücevher pul insan etmez
Cevheri insanın özünde gerek
Mutluluk bir duygu dışardan gelmez
O duygu kişinin gönlünde gerek
Yar dediğin sevgisiyle bel olur
Para ağacı yeşermez
Bulutlardan kan yağmazsa
Demir makine çalışmaz
Topraktan petrol çıkmazsa
Canlılara mezar kazan
Geldi ya neyleyim böyle baharı,
Şu gönül bağımda güller perişan.
Ayrılıp gitti'o ömrümün yari,
Harap oldum bu yıl haller perişan.
Ben böyle yari ikrarı neylerim,
Sensiz zindan oldu dünya başıma,
Seninle ben her yokluğu razıyım,
Gönlümde ki köşk saray senin olsun,
Sultanım ol ben kulluğa razıyım.
Canan yoksan hallerim yaman olur,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!