Para ağacı yeşermez
Bulutlardan kan yağmazsa
Demir makine çalışmaz
Topraktan petrol çıkmazsa
Canlılara mezar kazan
Geldi ya neyleyim böyle baharı,
Şu gönül bağımda güller perişan.
Ayrılıp gitti'o ömrümün yari,
Harap oldum bu yıl haller perişan.
Ben böyle yari ikrarı neylerim,
Sensiz zindan oldu dünya başıma,
Seninle ben her yokluğu razıyım,
Gönlümde ki köşk saray senin olsun,
Sultanım ol ben kulluğa razıyım.
Canan yoksan hallerim yaman olur,
Silahların ihaneti,
Kan doğruyor ekmeğime.
İnsan mı bu yalancılar,
Riya dokunur kanıma.
Susma kalbim ölüm gibi,
Bu karanlık günler geçer,
Sabreyle gönül sabreyle.
Sabır ne kapılar açar,
Sabreyle gönül sabreyle.
İmbiklerden damıt zehri,
Bir aşksız yaşamak yaşamak'mıdır,
Yaşarken gereken bir aşktır bana,
Canan'sız var'olmak var olmak'mıdır,
Sağ iken gereken bir aşktır bana.
Aşk var'ise vardır can ile Canan,
Hevesim her şeyden çokça,
Sanadır yarim sanadır.
Bir aşk ki ömrüm oldukça,
Sanadır yarim sanadır.
O dişlerin mercan,inci
Yiğit vurulur mu bahar çağında,
Sana inanasım gelmiyor ölüm,
Yarım kalmış sözü gül dudağında,
Sana inanasım gelmiyor ölüm.
Yerde yatar iki aslan parçası,
Ömür sermayemi harcadım yedim.
Dertlerime dirhem derman kalmadı.
Bir deryaya yelken açayım dedim.
Baktım sığınacak liman kalmadı.
Dalgın dalgın gezen deli gibiyim,
Gönül gülüstan ım,yaprak dökerken,
Beni bir gül ile kandıramazsın.
Şu yüreğim,alev,alev yanarken,
Öyle bir su serpip,söndüremezsin.
Canımın Cananı,gitti bir kere,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!