Yar ben seni çok sevdim'de,
Sevdiğimi diyemedim.
Bir aşk bahçesi kurdum'da,
Meyvesini yiyemedim.
Çok emek verdim aşka,
Yarden ayrılmışım gönlüm efkarda
Vebali ağırdır benim ahımın,
Hayat yeşerirken yazda ,baharda,
Gülleri kurudu ömür bağımın.
Eksilmedi şu gönlümün kederi,
Yar ile bozuldu şu gönül bağım.
Şu yürek yaramı dağlarım şimdi.
Dünyada vefalı yar bulamadım.
Bir başıma kalmış ağlarım şimdi.
Ben bir vefasızdan dersimi aldım.
Aşılmayan yüce dağlar
Gurbet elde yarim ağlar
Sıla'sın'dan ayrılanın
Yüreğini hasret dağlar
Gurbet elde bir hal oldum
Yarim sevdamız sır'mıydı
Seviyorum diyemezdik
İki seven buluşup ta
Sohbet dahi edemezdik
Yanımda özlerdim seni
Tek umudum sensin sen dar-ı Dünya da
Hem bugünümsün yar hem yarınımsı
Hayat denilen şu çetin kavgada
Hem direncimsin sen hem mecalimsin
Hem has bahtımsın yar hem kaderimsin
Ömrümün has sermayesi
Şu gönlüm deki sevdadır
Dünyanın en hoş duygusu
Şu gönlüm deki sevdadır
Şiir düşüren dilime
Yaşam oyun dünya sahne
Herkes kendisini oynar
Hayat sahnesi bir ayna
Bakan kendisini anlar
Göz güneşi görmek için
Yaşanılası dünya da
Bir iş tutturmuş gideriz
Hayat denen fabrika da
Ömür tüketir gideriz
İşler kabul etmez hata
İşte yine bahar geldi,
Yayla vakti bundan böyle,
Mis gibi kokar o dağlar,
Güller biter bundan böyle.
Salkım salkım,üzüm bağlar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!