I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Merhabalar ;
İnsan bazen gerçekten yorulur ya hani , bende en yorgun zamanlarımda başladım yazmaya. Hayatın gerçek yüzüyle tanıştığım vakitler de çok küçüktüm. Bir çocuğun en çaresiz , en kimsesiz hali nedir diye sorsam belki de çoğunuz bir çok farklı yorumlar yaparsınız eminim.
Benim ki Annemi , canımı ,ciğerimi nefesimi kaybedişimle başladı aslında. Ders çalışıyorum bahaneleriyle odalara kapanmalar , sonra oturup ona olan özlemini yazman ...
Ve daha nicesi ardı ardına ...
