Ceketimi Bari Alma Anne

Öyle afilli bir çocukluğum olmadı aslında
İçi dolu , toz pembe hayallerim mesela
Ve içi dolu beslenme çantam ve kahkahalarım
Ceketimi bari alma Anne , üşür o soğukta içim dışım …

Hani çocuklar özenir ya , bir paltoya bir cekete
Okulda dantel yaka takan , ütüsü fiyakalı bir önlüğe
Arkadaşının silgisine , örgü saçına , gülüşüne
Ceketimi bari alma Anne , kar yağdırdın sen o gün o durakta içime …

Lacivertti, kırmızı şerit detaylı , benimse o gün yürüşüyüm bile alımlı
Ablamın ceketi sarmıştı o gün okula giderken üşüyen yanımı
Nerden bilirdim ki ardımdan geleceğini , beni o soğukta üşüteceğini
Ceketimi bari alma Anne , ben o gün o durakta tattım kimsesizliği…

İçi burkulur mu insanın , düğüm düğüm olur ya boğazın
İçine susarsın , içine akar göz yaşın , onca kalabalıkta o durakta yalnızsın
Üstünden alınan ceketin değildir yalnızca , alınan en masum yanın
Ceketimi sen aldın Anne , aslında gülen yanımı , heyecanımı , oysa bir gün giyecektim sadece …