Düşme Arkadaş Şiiri - Ceketsiz Derler

Düştüm arkadaş , hem de yürürken düz yolda
Sağım insan , solum insan , dost kalabalığında
Düşme diye öğütler verirdim , aklım başımda
Ben düştüm dost diye sarıldığım dostlar varken kolumda

Gecemi gündüz , gündüzümü gece ettiler arkadaş
Başımı koyup ağlayacak ne dost kaldı ne sırdaş
Bu ne bozuk düzendir , bu nasıl kalleşçe savaş
İyi niyetimden yediğim bu kaçıncı bıçak , kaçıncı kurşun arkadaş

Alsa keşke diyorum , alsa Allah'ım verdiği canı
Ben mi taşıyamadım yoksa yüküm mü ağırdı
İsyan etmiyorum be arkadaş , hoş gör yüreğim çok yandı
Benim yüküm yetmezmiş gibi , koca bir enkaz daha üstüme yıkıldı

Düzelir mi diye umudum yok artık , değişmez bu düzen
Ne örnek var , ne öncü , bozulup geliyor arkadan gelen
Okudum ben iyi niyetlerimin selasını ne gelir elden
Bizde ki Allah korkusu bize yeter arkadaş
Bize ne artık herkesten

Kaldırdım merhametimin ,vicdanımın yarısını raflara
Yarısı bize yeter arkadaş , ölüm zaten kapıda
Kimseye de iyi bir dileğim yok artık , bakmayın öyle bana
Düşme diye diye biz düştük arkadaş , canımız şimdilik sağ , emanetimiz ise Allaha …