Düştüm arkadaş , hem de yürürken düz yolda
Sağım insan , solum insan , dost kalabalığında
Düşme diye öğütler verirdim , aklım başımda
Ben düştüm dost diye sarıldığım dostlar varken kolumda
Gecemi gündüz , gündüzümü gece ettiler arkadaş
Başımı koyup ağlayacak ne dost kaldı ne sırdaş
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta