Merhabalar ;
İnsan bazen gerçekten yorulur ya hani , bende en yorgun zamanlarımda başladım yazmaya. Hayatın gerçek yüzüyle tanıştığım vakitler de çok küçüktüm. Bir çocuğun en çaresiz , en kimsesiz hali nedir diye sorsam belki de çoğunuz bir çok farklı yorumlar yaparsınız eminim.
Benim ki Annemi , canımı ,ciğerimi nefesimi kaybedişimle başladı aslında. Ders çalışıyorum bahaneleriyle odalara kapanmalar , sonra oturup ona olan özlemini yazman ...
Ve daha nicesi ardı ardına geldi aslında.
Çocukluk zamanlarımda hep gece yazdığım için , mahlasım gececi şairdi. Sonrasında Ceketsiz ismi beni tam anlamıyla tamamladı. Üşüyen yanımı yansıttı , kimsesizliğimi yansıttı.
Sonra hikayemiz aslında çoktan başlamıştı. Tanışmıştık dertle kederle büyümeye. Peşi sıra geldi her şey işte...
Beni , benim yazılarımda , şiirlerimde bulun. Orda tanıyalım , tanışalım. Bir gün bende bu hayata veda ettiğim de geriye sadece sözlerimiz kalacak öyle değil mi ? Belki sağ iken tanıyamadıkları , anlayamadıkları beni , ben ölünce anlar ve tanırlar. Ve tabi ki belki binlerce , onbinlerce okurla buluşuruz.
Şimdilik hayattayım , bir gün öldüğümü elbette duyarsınız.
Rabbim hepimize sağlıklı sıhhatli ömürler versin.
Ve en önemlisi , kimseye muhtaç etmeden , elden ayaktan düşürmeden , hayırlı ölümler versin.
Kalın sağlıcakla , umarım kalplerinizde olurum.
Eserleri
Adını Sen Koy - isimli ilk kitabım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!