Evet ; Bazen anlatmak istersin içinde ne varsa , korkmadan çekinmeden , utanmadan. Her şeyi anlatınca azalacak yada tamamen yok olacak zannedersin. Vardır herkesin etrafında dost dediği , kardeş dediği ve koşulsuz güvendiği insanlar.
Sonra başlarsın anlatmaya , dökülür gönlünce dilinde biriken ne varsa , sanırsın anlatınca anlaşılacaksın , anlatınca arınacaksın. Öyle olmuyor işte bazen , sen birine anlıyorsun , on kişiden tekrar duyuyorsun anlattığın ne varsa , üstelik bire bin eklenmiş şekilde. Azaldığını düşündüğün ne varsa , farklı bir ağırlıkla tekrar omuzlarında eskisinden daha ağır şekilde biniyor.
- Yapmayın arkadaşlar , size güvenen inanan dostlarınızın size anlattıkları sizde kalsın. Onlar size anlatırken size de yük olsun diye anlatmıyorlar ki ! Dinlemeyin en iyisi , paylaşmayı beceremiyorsanız , anlamayı beceremiyorsanız dinlemeyin. Omuz vermeyin , yanındaymış gibi davranmayın.
İnsanlar zaten yorgun yaralı ve eksikler. En azından size güvenenlerin güvenini bir de siz boşa çıkarmayın.
Sevgiyle , aşkla , muhabbetle kalın.
Ceketsiz DerlerKayıt Tarihi : 12.04.2026 21:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!