Cansel Işık Şiirleri - Şair Cansel Işık

Müebbet yemiş
Acılarım yüzünden,
Korkudan kalbine
Dokunamadıklarım,
Mutluluklarına
Karışamadıklarım var.

Kapılma bu dünyanın yuvarlak haline,
Mutlak düşersin bir zalimin eline,
Yada düşersin amansız bir hastalık derdine,
Bir bitiş değildir bu,
Davettir aksine...
Hani senden öncesi Eyyûbu’da hatırlaki;

Dünya kerhanesinde,
Seviştiğin memesi yeni çıkmış yetimlerle.
Merdiven altı bin kadeh kaldırdın şerefsizliğin şerefine.
Hüzün tünellerinde,
Göstermedi mi sana kıyametini,
Şekerleyip,

Bende ki yerini
Süslü kelimelerle anlatmak çok zor.
Zaten sana dair
Ne süsüm var ne püsüm.
Susayım ben iyisi mi.
Susayım değil mi?

Tek kişilik tükettiğim kahvelerden olsa gerek,
Bu aralar çok suskunum.
Hadi çık gel de ikiye çıksın kahveler,
Bir de şarkı açalım,
Dil bozumu çözülsün kelimeler.

Gidiyorum...
Yüreğimi avuçlarımda sıkaraktan,
Ayrılığa dair bir kaç satır yazaraktan,
Gözlerime bakma,
Hesap soraraktan.
Beni en iyi geceler anlar,

Kafamın içinde
Vahşi ve sonsuz kasvetli gelgitler.
Sarmal bir kasırga gibi,
Cennet ve Cehennemin kaprisiyle ,
Ele geçirmekte her yerimi.
Sahipsiz duygularla,

Şiirlerim diyete girdi,
Sensizlik spora gitti,
Bak onlarda beni terk etti,
Beklesem gelirler mi?

Kolaysa sende gelsene,

Sen bilmezsin
Şairini entellemiş olmak için
Mısralarda
Piç gibi dolanır bazen kelimeler.
Bak ben onları da sevmem.
Ne özentidir o

Dilime bir çuval küfürle,
Ruhuma asi bir erkek çocuğunu
Piç gibi bırakıp gittiklerinden beri
Ağlamak istiyorum.
Kaç zamandır ağlayamıyorum Anne! !
“ERKEK gibi KADIN” dediklerinde çaldılar göz yaşlarımı.