Can Çalışkan Şiirleri - Şair Can Çalışkan

Adım da uzaklaşır adımlarım gibi bir an sonra,
Hatıram , sisli havaya yenik düşen manzaralar gibi kaybolur.
Yüreğinden tutmak ister yüreğim inatla ,
İmkansızlık , ayaklarıma dolanan pranga olur.
Dökülürüm olmadığın her yere ,
Saçılırım lime lime.

Pardon bayım.!

Yaranız yarama çok benziyor.
Sizinle daha önce hangi şiirde karşılaşmıştık.?

Birini ne kadar çok sevdiğini ispatlamak için ona görkemli vaatlerde bulunup,söylerken dilinin bile dönmekte zorlandığı iltifatlar sarf etmene gerek yok ..
“Küçücük dünyamın küçücük köşesinde namına bir yer var" demek gayet yeterli.
Bir de çay var tabi ama o sonraki mevzu.

#cancaliskanofficial

beraber izleyeceğimiz pek çok film.,
birlikte güleceğimiz espriler,
beraber tutmamız gereken dilekler,
birlikte seyretmemiz gereken manzaralar,
konuşmamız gereken konular,
çözmemiz gereken mevzular vardı oysa....

hatırlamıyorum gülmeyi unuttuğum o köşeyi...
yerli yerinde değil ki yaşama sevincim,bilmem hangi hırsızın marifeti...
kimden miras kaldı ürkek bakışlar,titrek eller...
bir de şu yazmakla bitmeyen,kendini tazeleyen hüzünler...
kalemi yüreğe bastırdığım günden bu yana,kanar dururum şu beyaz sayfalara...
yüzümdeki sahte tebessümlere çevremdekiler kansa da,küfürlerin en ağırıdır aslında yüreği aklından küçük olanlara...

Nazarında;
Ünlem’in ayakları altında ezilmiş nokta gibiyim.
Kim dese “bu satırlarlardan usta bir şair doğar”
Vallahi o ben değilim ..

Her şair şiir sanarmış ya kendini,
Ondan gıyabındaki kötü sözleri aklıyorum.
Ondan dilinden dökülen her cümleye harf harf ölüyorum.
Ondan kim vesikasını önüme serse aşkın,
Bir tek senin kimliğini doğruluyorum.
Sen benim en muazzam şiirimsin,

Özlemeyi nereden bileceksin sen.

Anımsadığında sesimi,
Hatırladığında gülümsememi,
Bir kez olsun yüreğinde bir serçe can verdi mi..?

Sessizce bir âh yükseldi kalbimden..
" RABBİ'm" dedim;
Sen merhamet et kalbi yaralı kullarına.
Yetimlere,yoksullara.
Sağlıktan sıhhatten yoksunlara.
Ocağına evlat acısı düşen kullarına.

Zaman ilerledikçe yeni sapıklar mı türüyor içimizde.? Oysa biz küçükken annemiz bizi önce Allah’a sonra komşuya emanet ederdi.Ne zaman,nasıl geldik bu günlere.?
Bu insanlar sapkın ruhlarını birinci derece yakınlarına hiç mi belli etmezler.? Bir anne evladının ,bir kadın eşinin ruhaniyetini bilmez mi.? Bende bir anneyim ve oğlumun her mimiğini,her hareketini bilirim.
Birileri kimyasal hadımdan bahsediyor.
HAYIR efendiler .!
Kimyasal hadım çözüm değil.Zira belli periyotlarda alınmayan iğneler hiç bir işe yaramıyor.Bu sapıkların her ay tıpış tıpış ayağınıza gelip “iğnemi vur” diyeceğini mi sanıyorsunuz.? Kaldı ki küçücük bedenleri kesici ve delici aletlerle işkence ederek öldürenlerin içindeki canavarı o iğnelerle uyutamazsınız.
İDAM yasasını yürürlüğe koymak için kendi evlatlarınızdan birinin istismara uğraması mı gerekiyor yoksa.?