Can Çalışkan Şiirleri - Şair Can Çalışkan

Usta mesela ekmek on kuruş,et on lira olsa,
Fakir fukaranın karnı doysa,
Burnumuzda tütenler dizimizin dibinden uzaklaşmasa,
Yollar hep birleştirici, köprüler hep gönülden gönüle kurulsa,
Herkes kendini karşısındakinin yerine koysa,
Hak yenilmese,hukuk çiğnenmese,duyarsız insanların kökü kurusa,

biliyorum .!
yüzünde tatlı bir tebessüm ile
"dünya umut dünyası" işte diyorsun içinden değil mi .?
oysa inanç ve azmin elinden ne kurtulmuş ki.
bak mesela sen yerinden kalkıp bir bardak çay doldurana kadar,
birileri Üsküdar'ı geçti.

Hayatın güzel renklerini görmeye başladıysan,
Yüreğine birisinin gözleri değmiş demektir...

Hayatta güzel şeyler de olur.

Güneş yüzüne her sabahkinden daha bir parlak vurur.
Farkedersin ki kuşlar tepende daha bir canlı uçuşur.
Uzun zamandır görmediğin bir dosta denk gelirsin.
Ayağın taşa değse de dert etmezsin.

Gözlerine takılı kaldığım günden beri,
Yüreğim yetim kalmış bir devşirme,
Elinden misketleri zorla alınmış çocuklar gibi.
Oysa Akdeniz ikliminin sıcakkanlı çocuğuydum ben,
Haylazlıklarım çok fazla sevilmektendi.
Kim değse gülüşüme, turunçgiller çiçeklenirdi.

hazin bir hikayedir ömür
ne çok iç çeker geçmişe,geçmemişe.
son dakika baskısına yetişmiş
prematüre bir yaşamdır elinden kayan,
izmarit dolu kaldırımlara bırakılır,
okumaktan yoksun ellerde dolaşsın diye.

Kalan ömrüme sözüm var gülüşümü kimse için heba edemem....

Yapmayın...!

Pisliğe pislik gibi davranın. Sonra bize denk gelip aslında ne olduğu yüzüne tokat gibi çarpılınca zoraki çalışan üç-beş beyin hücresi de deformasyona uğruyor.

Kimsenin egosuna helyum gazı olmayın...!

Hüzünlü bir sonbahar sabahına uyandı şehir
Bulutlar ince bir yağmurla kederini döküyordu
Pardesülü bir adam geçiyordu sahilden
Kimse içinden geçenleri bilmiyordu
Güvercinler günlük rızıklarını toplama derdine düşmüştü
Bir kadın yalnızlığıyla karşılıklı kahve yudumlayıp

herşeyden birazcığın olmak istiyorum

bir yudum suyun,
bir tutam güneşin,
bir avuç denizin,
bir dünya sevdiğin..