Bulutların Ötesine Şiiri - Mum Ve Gölgesi

Sırtımda rüzgarın hafifliği,
Ayaklarım yerden kesiliyor yavaşça.
Mavi bir davet bu, gökyüzünün kolları sarıyor beni,
Yukarı, yukarı, sonsuza.
Geçiyorum martıların yanından,
Kanat çırpmadan uçmanın sırrını öğreniyorum.
Bulutlar pamuk şeker misali,
Isırıyorum bir parça, tadı özgürlük gibi.
Yıldızlar yaklaşıyor,
Uzaktan bakınca küçük sandığım ışıklar
Şimdi dev fenerler kadar parlıyor.
Biri bana el sallıyor,
Belki de çocukken gördüğüm hayaldir.
Ayın sırtında oturuyorum,
Ayaklarım sallanıyor boşlukta.
Dünya küçük bir mavi boncuk oldu aşağıda,
Sınırlar silindi, duvarlar yok oldu.
Ve şimdi düşüyorum yavaşça,
Ama korku değil bu, kucaklaşma.
Gökyüzü bir parçam oldu artık,
Gözlerimde taşıyorum maviliği,
Her adımımda bulutları.
Yarın tekrar uçacağım,
Bu kez gözlerimi kapatıp,
Sadece kalbimle kanat çırpacağım..
MumVeGölgesi🕯️