Sırtımda rüzgarın hafifliği,
Ayaklarım yerden kesiliyor yavaşça.
Mavi bir davet bu, gökyüzünün kolları sarıyor beni,
Yukarı, yukarı, sonsuza.
Geçiyorum martıların yanından,
Kanat çırpmadan uçmanın sırrını öğreniyorum.
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta