Duvarda Asılı Zaman Şiiri - Mum Ve Gölgesi

Duvara asılı bir fotoğraf var,
Köşesi kıvrılmış, camı hafif çatlak.
Kim bilir kaç kış görmüş,
Kaç yazı sessizce uğurlamış.
Renkleri solmuş biraz,
ama bakışlar hâlâ diri.
Sanki o an,
Zamanın inadına sabitlenmiş gibi.
Saçlarım daha kısa orada,
Gözlerim daha az bilmiş.
Gülüşüm hesap yapmıyor,
Kim kırar, kim kalır diye düşünmemiş.
Arkamızda pembe panjurlu bir hayal,
Önümüzde uzun bir yol varmış gibi.
Oysa şimdi biliyorum;
İnsan en çok fotoğraflarda cesur.
Çerçevenin arkasına saklanmış yıllar,
Toz gibi düşüyor avuçlarıma.
Her baktığımda bir “keşke”
Usulca ilişiyor dudaklarıma.
Ama yine de indirmiyorum o resmi.
Kalsın.
Duvarımda değil sadece,
Kalbimin kuzey duvarında asılı dursun.
Çünkü bazı anılar
Yeniden yaşanmak için değil,
Unutulmamak için vardır.
MumVeGölgesi🕯️
28.11.2011