Bir Nefeslik Sen Şiiri - Mum Ve Gölgesi

Bir gün bir insan gelir,
Dünya bir anda yavaşlar.
Saatler aynı saattir,
Sokaklar aynı sokak…
Ama kalbin başka atar.
Senin adın
İçimde açılan bir pencere misali.
Rüzgârı başka,
Işığı başka.
Yanımda olmadığın zamanlarda bile
Sanki omzuma değen bir sıcaklık var.
Senli kurulan bir düş
Göğsümde küçük bir ateş gibi duruyor.
Geceleri şehir uyurken
Ben senin sesini hatırlıyorum.
Bir kelimen
Uzun bir yolu kısaltıyor.
Anladım ki ben;
Sevmek bazen
birinin elini tutmak değilmiş.
Bazen sadece
Onun var olduğunu bilmek bile
kalbin karanlığını aydınlatabilirmiş.
Ben öğrendim ki;
Bir insan,
Başka bir insanın kalbinde
sessizce ve usulca
Bir ev kurabiliyormuş.