Bugün,
adını koymadığım bir kırgınlık var içimde
ne sana ait,
ne bana…
arada kalmış bir gölge gibi.
Sabah,
kapıyı umutla açtım ben
sen gelmedin
ama bekleyişim geldi,
yanıma oturdu.
Ellerim yorgundu,
kalbim daha çok…
bir bardak su içmeye vakit bulamazken
sana yer açtım içimde
gel diye değil,
zaten varsın diye.
Bir dua bıraktım göğe
“Ya Vedûd…” diye başlayan
sen okudun,
“amin” dedin
ama içimdeki boşluk
duymadı o sesi.
Bugün
hiçbir şeyi konuşmayacağım.
Ne seni,
ne beni,
ne de eksik kalan o anı.
Çünkü bazı günler
anlaşılmak değil,
sadece geçmek ister.
Ben de geçiyorum işte
yavaşça
kendimden eksilmeden
sana küsmeden
ama biraz susarak…
Ve bil ki—
sessizliğim bir duvar değil
bir dinlenme yeridir
kalbimin.
3mART2binyirmi6
Nilüfer KozoğluKayıt Tarihi : 3.04.2026 22:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!