Kül Şiiri - Nilüfer Kozoğlu

üç kelimelik bir kül gibi
dilin ucunda sönmüş bir ateş

gökyüzü unutmuş mavisini
rüzgâr, adını eksik söylüyor
toprak bile sessiz,
sanki her şey biraz geç kalmış

bir zamanlar yanmış hayatlar
şimdi avuçta ince bir toz
ne tutabilirsin
ne de geri üfleyebilirsin

ama yine de
bir yerlerde
küçük bir kıvılcım
inatla nefes alıyor

külün içinde bile
ateşin hafızası var.

yirmi5hazıRAN2026