Bitti Yalan Zaman Şiiri - Kasım Kobakçı

Yıkılıyor cihan,
Kalmadı hiç aman.
Üstüm de toz duman,
Bitti yalan zaman.
*
Kesiliyor nefes,
Dar geliyor kafes,
Çıkmaz kimseden ses.
*
Parçalanmış dağlar,
Yürek içten ağlar.
Karaları bağlar,
Yıkılmış duvarlar.
*
Bulunmaz hiçbir iz,
Kapkara bir deniz,
Yapayalnızız biz.
*
Vurdukça dizlere,
Kan iner gözlere.
Kanmam kem sözlere,
Bakılmaz yüzlere.
*
Görünmez bir dünya,
Kabus dolu rüya,
Dostlar sahte güya.
*
Koptu büyük savaş,
Aktı kanlı gözyaş.
Tükendik biz yavaş,
Çatıldı her bir kaş.
*
Ateş içinde çöl,
Kurudu kanlı göl,
Ekmeğimizi böl.
*
Sokağın başında,
Ekmeğin aşında.
Mezarın taşında,
Gençliğin yaşında.
*
Bulursun sen beni,
Çizdiler bak teni,
Yırttım ben kefeni.
*
Kavuşmak sanki zor,
Yanıyor dilde kor.
Acıyı bana sor,
Görmesin kimse hor.
*
Düşeriz toprağa,
Gitmeyiz uzağa,
Vurulduk şafağa.