9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Ansızın karşıma çıkıverdin pat,
Düşündüm, bu hayat nasıl bir sanat.
Gökten elma düştü, yarıldı başım,
Kırk yılda bir güler sandım sırdaşım.
Tam huzur bulmuştum, bozuldu oyun,
Önümde uçurum, ardımda koyun.
*
Geçen gün masada otururken biz,
Dedim ki dünyada kalmamış bir giz.
Sonra pat pat diye atınca yürek,
Anladım sevdaya katlanmak gerek.
Vazo devriliyor, kırıldı camlar,
Başımın üstünden damlıyor damlar.
Bütün dertlerimi unuttum o an,
Dediler, bu rüya koca bir yalan.
Pat diye uyandım, bitti serüven.
Kayıt Tarihi : 7.07.2026 23:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!