Hatamız,
uykuda sarılmaktı.
Farkına varamadık,
düşlerimiz birbirine karıştı.
Ben senin rüyana yürüdüm,
Çay en güzel şiirdir aslında,
ama dem olmasını bilene,
yavaşça süzülür zaman,
bir bardakta şekillenir dostluk.
İnsan hatır bilmeli,
İnsan olan, insana kıyar mı
Şu güzel dünyada huzur variken
El ele verip gidelim birlikte
İlim, irfan, akıl yarış variken
Kanma dünyanın kuru malına
sanma hakkın kalır âdemde,
yanına kâr kalır sanma bu âlemde.
bir terazi var görünmeyen elde,
hesap soran var başka âlemde.
gün döner, devran değişir,
Ben gördüm zulmü, ateşlerde yandım da yine,
Vazgeçmem hakkı savunmaktan, düşsem de dile.
Eğer adalet bir emirse, cihanda en yüce,
Mazlumun ahını semaya, yıldızlar taşır bile.
Kalem kırılırsa, zalimin sözü hükümse eğer,
Eğri bakan şaşı görür her şeyi.
Doğrunun niyeti, sözü bellidir.
Secdesiz gönülde barınmaz feyiz.
Hak için ağlayanın gözü bellidir.
Bir yudum menfaat için eğilen.
Merhem sürmesin kanayan yaraya,
Yüreğim alıştı sessiz hicrana,
Ne ilaç, ne merhem çaredir buna,
Bırak, bu yangını içimde kalsın.
Yarim bir nefesti gönül iklime,
Bi’ haya kalmamış yaptıklarında,
Ne edep var, ne utanma.
Küsüp hicran etsek ne fayda,
Söz işlemiyor kibir zırhına.
Rahatından ödün vermezsin,
Hayal ya, hani diyorsun ki,
“Gelirim bir akşam, olur ya belki.”
Olmaz ya, gönül yine inanır,
Kahve kokusunda kaybolur derin bir iz.
Gitme, etme, ziyan olur bu düş,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!