şu kapıyı çarpıp gittiğinden berli
buralarda çok şey değişti be gözüm.
bir ben aynıyım.
senden sonra çok kişi geldi geçti
hiç birisiyle yapamadım lakin
fakat zannetmeki hiç birisi senin yerini doldurmadı
bütün oyuncularımı yitirdim çocukluğumun,
bütün oyuncaklarımı elimden aldılar habersiz,
nice hayaller yok oldu,
ne yaşandı ne de yaşanmaya fırsat tanındı,
bir başka çaldılar çocukluğumu;
zaman saf değiştiriyor ikide bir,
bütün sevdaların adını uzaklara koydum.
zamanı hiçe sayan demiryolları
ne varsa bana ait bir bir ardına koydum.
05.02.2005 Çorum
Adı bende saklı,
Arşa çıkmış ihaneti…
Sana bir söz söylesem,
Kelimelere ihanetim olur.
Sustum.
Sessiz bir gecede kaldı adımlarım,
Yalnızlığa karıştı tüm anılarım.
Bir fısıltı gibi uzakta kaybolur,
Yüreğimde yarım kalan duygularım.
Sessizdir artık ne sevda, ne de söz,
Adını anmam, değmez dilime,
Sustum diye eğildim sanma.
Sabır taşını sırtıma almışım,
Bunu bir tür paye sanıyor.
Hoşgörüyle baktım her yanına,
Özlem, içimde usulca büyüyen bir fısıltı,
sesini duymadığım ama eksikliğiyle var olan.
Bir zamanlar dokunduğum, şimdi uzakta,
gözlerimi kapattığımda gördüğüm bir hatıra.
Gecenin karanlığında sessizce belirir,
Kökönü kurt yemiş ağaç misali,
Bir rüzgâr esse savrulacağım.
Yılların yükü sırtımda sanki,
Dalıma kuş konsa devrileceğim.
Aklıma geldi sesin
Kalbime değdi bir hüzün
Veda ettiğin o sessiz gün
Sustum, üzüldüm, ağladım.
Anılar doldu yüreğime
Mahşer mahkemesine kalsın ahım,
Ne zalime boyun eğerim, ne kendimi kırarım.
Bu dünya fanidir, hak geç bulunur,
Gün gelir, her haksızlık orada sorgulanır.
Sabrettim, sustum, ziyan saymadım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!