Sandın ki her bahar çiçek açacak,
Sen beni ilk defa terketmedin ki.
Bir ömür ardında gözyaşı kalacak,
Sen bana bir günlük yar olmadın ki.
Ne diller döktüm de duymadın beni,
Anlatsalar inanmayacağım şeyleri yaşadım,
Gerçekle rüya arasında bir yerde şaşakaldım.
Güvendiğim dağlara karlar yağdı bir bir,
Bildiğim ne varsa yalanmış, aklıma geldi derin bir fikir.
Dost sandığım yüzler döndü birer maskeye,
Sorsam;
benim kalbim sende iken,
senin kalbin kimde diye.
Hiç kimsede diyeceksin,
o boşlukta bir sessizlik yankılanacak.
İnce bir yağmur yağar gönlümün üstüne,
Her damla hüzün katar eski bir güne.
Bir rüzgâr eser içimden usulca,
Hasret savrulur gitmez bir türlü düne.
Gökyüzü gri, bulutlar ağır,
Adını duydum, değişti dünyam,
Çiçekler bile soldu, gönülde yaram.
“Alacaksan canımı, al” dedin ya,
Ruhum gitse, canım kalsa, incinmem.
Bilmedin senden neler çekti bu can.
bir indimi bekle ki gelesin.
şimdi çocukluğun var,
yüzlerin var,fazla anlam vermez evrene.
gel biz oturalım dizdize.
bir büyürsen serpilirsin,
yüzün sevimli kalmaz güzelleşirsin,
Seninle kayboldu en güzel yarınlar,
Birer birer soldu içimdeki baharlar,
Ne varsa umutla kurduğum düşler,
Hepsi savruldu, israf oldu şiirler.
Bir zamanlar senden doğardı güneş,
Adına şiirler yazdım,
Her mısrası sana özel,
her dizesi senden bir parça,
Kalbimden süzülen kelimelerle süsledim,
Ama sen yine de anlamadın,
Israf oldu şiirlerim.
Gül dahi olsan, istemem seni ,
Mezarım üstüne gül ekmesinler,
Ben hayatı dikenli tattım madem,
Bırakın rüzgârlar üzerimde essinler.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!