Kurulsa terazin eksik gelirsin ,
Sen kendini tezgahta cevher mi sandın,
Esintiyle dağılır yel olup gidersin,
Eşeğe semer vurup er oldum sandın?
Başına taç giysen yük olur sana,
Ne söylesem eksik kalır ,
Bir şarkının son notasına benzer,
Akşamlar…
Bir başlangıç mı, yoksa bir bitiş mi, kim bilir?
sevdayı içinde taşır,
akşamlar.
Aldanma dünya malına,
bir hoş seda gelir, gider,
Gönlünde kalmaz izleri,
gölgesi düşer, silinir.
Ne altın ne de servetler,
Elbet bir gün düşüp kalırız karanlık sokaklarda,
Yorgun adımlarımıza eşlik eder yalnızlık.
Kaldırım taşlarına saklanan umutlar,
Usulca kayar avuçlarımızdan.
Bir fırtına eser içimizde,
Bir aşk yaşandı, izleri derin,
Gönül kırıldı, düştü yerin.
Zaman döner mi eskiye yeniden?
Ah, unuttum dedikçe, elden ne gelir?
Yollar ayrıldı, sesler sustu,
Gönlünün bahçesinde bir başkası bitmeseydi.
Ah şu talih, seni benden alıp da gitmeseydi.
Ben seni yar bildim, ömrümce sakındım,
Dikenine razıydım, kokun ele gitmeseydi,
Ben sana gönül verdim, içimde gül büyüttüm,
elin adamı ne bilir kıymetini,
ellerin ellerime yakışır bilesin,
kalbime yazarım senin ismini,
gizli kalsın,seni öyle severim.
kıskanırım sesini kimse bilmesin.
Umut dedin masaldı, kader hakikat
Yük sırtında dağ gibi, nefesin sakat
Bir çift tatlı söz ya da bir parça şefkat
Almak istesende elinde değil.
Yıllar geçer içinden, sen yerinde say.
Dalmışsam uzaklara,
Yol benim, iz benim — ellere ne ki?
Sessizliğin koynunda kaybolmuşsam,
Rüzgâr beni savurur,
Ama yön benim, kader benim — ellere ne ki?
Gözlerim dalmış Kadıköy iskelesinde,
Martılar bile susmuş, fark ettin mi?
Geçmiş diz çökmüş zamanın dizine,
Yar benim, yaram benim — ellere ne ki?
Elimde solmuş bir fotoğraf karesi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!