elinden geleni yaptıktan sonra;
öylece durup beklemek mi ?
yoksa yeni yolları arşınlamak mı ?
zamanı geldiğinde;
sessiz bir vedaya bırakmak mı sözleri ?
gitmek mesela, öyle usulca.
Gitsem ayrılık olur,
Gitmesem zulüm.
Her adım bir yara,
Her duruş bir ölüm.
Kalmak yanar içimde,
Yalan dolan içinde kaybolur sözler,
Gerçek mi, sahte mi, belli etmez yüzler.
Bir gülüşte saklanır bin türlü oyun,
Dilimde acı bir tat, gözümde izler.
Yalan, bir gölge gibi düşer geceye,
"Gidersen yaşayamam," dedi,
Sözleri, rüzgarla savrulan yapraklar gibi,
Bir umut ve bir tehdit arasında.
Gitti,
Ve sessizliği bıraktı arkasında,
Bağrıma ateşleri döktün de gittin,
Kül ettin yuvamı yaktın da gittin.
Gözümün ferini çaldın geceden,
Gündüzümü kara ettin de gittin.
Dilimde adının pası dururken,
Ve anlıyorsun zamanla,
gölge olmak bazen en iyisi:
Kimseye yaslanmadan,
kimsenin seni yıkamayacağı kadar hafif.
Ben her şeyi gömdüm içime,
Acıları, umutları, düşleri…
Biriktirdim zamanla, yıllar içinde,
Sessizce ağlayan gözleri.
Bir defa hayalini sevmiştim,
Giden rüya oldu, kalan hep ziyan,
Sözüm yarım kaldı, içimde viran.
Geceyle dost oldum, sabahım yaman,
Şu gönlüme huzur ermiyor benim.
Gözümden düşüyorsun, gönlümün efendisi;
tahtın sallanıyor bak, sessizliğimden belli.
Bir zamanlar adını dua diye anardım,
şimdi içimden bile geçirmiyorum seni.
Bastığın yeri düşün,
kibirle yürüyerek,
Yolu incitme gönül,
nefsine uyma gerek.
Kerameti Hak’tan bil,
bencillikten kaç gönül,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!