Gözümden düşüyorsun, gönlümün efendisi;
tahtın sallanıyor bak, sessizliğimden belli.
Bir zamanlar adını dua diye anardım,
şimdi içimden bile geçirmiyorum seni.
Kendine bir dünya kurdun gönlüm sen,
Ne geleni bildin ne de gideni.
Ömrünü tüketip kuru hevesle,
Arayıp durursun seni seveni.
Kimi dost eyledin, kimi sırdaşın,
Bastığın yeri düşün,
kibirle yürüyerek,
Yolu incitme gönül,
nefsine uyma gerek.
Kerameti Hak’tan bil,
bencillikten kaç gönül,
Viran bir hâlde kaldı bu kalem,
Yazmaz gönül fermanını kalem,
Titrese de umut taşımaz kalem,
Sabır gerekmiş dem olmasını bilene.
Titriyor ellerim, suskun bu gönül,
Bülbüller ötmez oldu bağımda,
Gönül evimin sisli dağında.
Yaralı bir kuş var sol yanımda,
Uçar mı bilmem, düze varınca.
Ay doğmaz artık o eski yerden,
Yitik gönlüm, viran olmuş harabe,
Baykuş sesi yankılanır harabe,
Sinemi yakan kor alev harabe,
Bu yanış nedir, neyimiş bildim.
Hayal kurdum, kader döndü sırtını,
Gönül verdim sana, dedim incitme,
Benim sevdam ile oyun edemezsin sen.
Bu garip gönlümü derde düşürüp, “ben bilmedim” deyip gidemezsin sen.
Dağ başında açan çiçeğim sensin,
Gecemde parlayan yıldızım sensin.
Demedim mi gönül sana, fazla sevme, üzerler,
Sevdiklerin bir gün gider, seni hüsran ederler.
Açarsın yüreğini, dalar sevda baharına,
Sonunda yaprak döker, gül açmaz baharında.
Sevda dediğin narindir, nazına aldanılmaz,
Kaşına bakarken titrerdi yüreğim,
Çatma o kaşını, ağlar kaderim,
Yaramı saracak kimdir dileğim?
Vefa lazımmış dem olmasını bilene.
Hayal kırılırken soldu hep sevdam,
Ben hayat defterinde dostu düşmanı gördüm,
Kimi güler yüzüne saklı yalanı gördüm.
Nice bal sözler duydum, içleri zehir dolu,
Nice secde edende gizli isyanı gördüm
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!