Dert bende kaldı, söyleyemedim,
Gönlümün yangını, söndüremedim.
Yar diye bağlandım, yüzüme bakmaz,
Bir ömür sevdim de güldüremedim.
Yollar uzun, yollar yokuş,
ırtına kopar dağlar başında,
Savurur yüreğimi kışında.
Bir yanım hasretle dolu,
Bir yanım dargın, yolunda.
Ah fırtına, esme üstüme,
Herkes beni dertsiz gamsız sanıyor,
Bilmezler içimde ne dertlerim var,
Ben derdimi kendim sarar, ağlarım,
Muhannete muhtaç olmam, kendi yaramı sararım.
Gönlümde fırtınalar kopar durmadan,
Dert yağmuru yağdı yine gönlüme
Yollar hep karanlık, umut solgunum
Ne bahar geldi ne güneş yüzüme
Sevdayı unuttum, hüsran doluyum.
Yâr diye sarıldım bin bir yalana
Düşünsene,
sen onu seviyorsun, o başkasını.
Kalbin bir uçurumdan düşer gibi,
her gün yeniden kırılıyor içten içe,
ama kimse duymuyor sesini.
Adını anarsam, dilim tutulsun,
Elini tutarsam, elim kırılsın,
Gözüne bakarsam, gözüm kurusun,
Gönlümde acılı mazi bıraktın.
Geceler karanlık, düşler yaralı,
Divane gönlüm benim, sevdaya doyamadın,
Yel gibi savruldun da, bir yâre varamadın.
Ne baharın gülüsün, ne kışın karı oldun,
Bir ömrü heba ettin, bir murat alamadın.
Gecelerde serzeniş, gündüzde sessiz feryat,
Bugün ben yari gördüm, derdimi diyemedim,
Düşümde hasret kaldım, bir söz söyleyemedim.
Gözlerimden yaş döktü, gönlümde elem var,
Aşka düşüp yanarken ateşe değemedim.
Gönlümün yolu uzun, yollar yokuş, dağlar var.
Gideceksin belli, sessiz git,
Yüreğimde kalmasın bir iz, git.
Ne bir söz söyle, ne bir veda,
Sanki hiç gelmemiş gibi git.
Yollar açık olsun, umut uzak,
Bir kuş sesine muhtaç kalmışım yeniden,
Rüzgâr bile uğramıyor pencereme.
Kimse bilmez gönlümdeki bu ağır yükü,
Sen dokunsan yeter…
Sükût dediğin bir çığlık aslında,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!