Bir kalbi yaralı Şiiri - Sempatiksair Emrah

Ben canımdan yaralı, sen canından karalı,
Ben kalbimden yaralı, sen ruhundan karalı yarim
Elbet gün gelir bahtımın karası gelir bulur seni,
Yaralı bir ah gibi çöker üstüne gecenin dumanlı hali.

Ne sandın? Mazlumun ahı rüzgâr olup dağılmaz,
Kırılan bir gönlün feryadı toprağa karışıp kaybolmaz.
Her gözyaşı kaderin defterine düşen bir mühürdür,
Vakti gelince en sessiz çığlık bile göğü sarsar, duyulmaz sanılmaz.

Ben ateşten geçtim de küle razı olmadım,
Sen gölgene yenildin, karanlığına sahip çıkamadın.
Ben yandıkça sabrı öğrendim, metaneti giyindim,
Sen kazandığını sandığın her şeyde biraz daha eksildin.

Şimdi gülüyorsun belki, vakit senden yana diye,
Ömür uzun, yollar açık, talih avucumda diye.
Ama felek ağır işler hesabını ey gönül yoran,
Bir gün gelir insan kendi vicdanında yargılanır önce.

O gün ne servet konuşur ne de sahte alkışlar,
Ne kalabalıklar kurtarır ne kurulmuş tahtlar.
Bir tek hakikat kalır insanın yanında,
Bir de ardında bıraktığı yaralar ve ahlar.

Ben canımdan yaralı, sen ruhundan karalı;
İkimizin hikâyesi yazılmış alınlara yazılı.
Ve unutma...
En uzun gece bile sabaha mahkûmdur,

En derin yara bile adaletle konuşur bir gün.
Benim gözyaşım kurur belki, ama hakkım kurumaz;
Çünkü Allah'ın terazisinde hicbirsey sahipsiz kalmaz.