Bilal Esen Şiirleri - Şair Bilal Esen

Temiz kalple insanca gezenlere
Sevgiyi yürekte besleyenlere
Dostunun sırrını gizleyenlere
Sevecen insana ben şair derim.

Sevgiyi gözlerde okuyanlara

Şair dediğimiz insan soyludur
Yüreğinin içi sevgi doludur
Yalan dolan olmaz hepsi doğrudur
Bizimde günümüz bu gündür dostlar.

Saklı Aşkım
Yürekte biriken gözüm yaşları
Bir anda boşaldı seni görünce
O eski günleri geçen yılları
Asla unutamam bütün ömrümce.

Ateş attın yüreğime
Yaktın beni be güzelim
Sende gir benim gönlüme
Ömür boyu hep gülelim.

Yıldızım olsan da gecemde benim
Karanlık dünyamda göremem seni
İlham perim olsan şiirde benim
Elim kalem tutmaz yazamam seni.

Karanlık gecenin oldun kâbusu

Dereyi tepeyi aştım da geldim
Geçtiğim her yolda sesin dinledim
Açtım yüreğimi yollara serdim
Ne olursun beni sensiz bırakma.

Sevdam diyerek
Ayrılık derdini nasıl çekerim
Derde bir teselli bir çare gerek
Sensiz bu ömrü ben terk ederim
Yürekten sarmazsan aşkım diyerek

Eş dost komu komşuya hiç gerek yok
Gönül gözüm ile gördüm ben seni.
Methiyeye tavsiyeye gerek yok.
Gönül gözüm ile sevdim ben seni.

İlk gördüğüm günde yüreğim yandı

Maviliklere bütünmüş deniz sahilindeyim, martılar kanat çırpıyor hasret rüzgarlarına karşı. Dalgalar üzerime haykırıyor yalnızlığıma teselli olmak olma ister gibi. Gök gürültüleri arasında hırçınlaşan yağmur bulutları göz yaşlarıma inat ıslatıyor tüm bedenimi. Sensiz yaşam bu mudur diye geçiyor aklımdan, şarkılar mırıldayan sesin kulaklarımda çınlamaya başlıyor hüzzam makamında gönül yaralarıma merhem olmak istercesine. Ellerimi açıp Tanrıya yalvarıyorum, sensiz kalmaktan, sesinden uzak bakışlarından mahrum, sevdana mahkûm bırakma beni diye. Sevmek bu mudur? Aşkın tarifi bu mu? gönül yarasının merhemi yok mudur Allah aşkına.
Göz yaşlarım şiirlerime nota oluyor haykırırcasına, namelerden yüreğime yansıyan çığlıklar alev alev yangınlar çıkartıyor ruhumdaki özlemlerimde. Umutlarımda ki düşlerim kırlarda sele dönüşüp çağlayanlardan ses veriyor tüm benliğimi sararcasına.
Çevreme bakıyorum rengarenk menekşeler parlıyor pırıl, pırıl. Papatyalar ak pak ışıldıyor bestelere ilham olurcasına gözlerinin parlaklığı gibi. Allı Turnam ile Kuşların karşılıklı cıvıldayışları sensizliği yansıtır misali çınlıyor kulaklarımda.
Etrafıma baktığımda tabiatın tüm renklerini senden almış olduğu ve her haliyle seni hatırlatırcasına yansıyor gözlerimin önünde.
Kırlarda açmış rengarenk çiçekler uzaklardan sesleniyor sensizliğe hasret kalmışlığında ki öksüzlüğün boyun büküşünü anlatırcasına.

Bir söz vermiştin bana o günlerde
Kaç aylar kaç yıllar geçti aradan
Bak yaralar açtı hasretin bende
Sana köle etti beni yaradan.

Bir gün ararım da gelirim dedin