Bilal Esen Şiirleri - Şair Bilal Esen

İşim düştü gidem dedim sılaya
Vardım gördüm komu komşu değişmiş
Eş dost sohbet için girdi sıraya
Nasipte bir güzel görmek var imiş.

Görünce güzeli feleğim şaştı

Buluşalım.
Gel sevdiğim barışalım
Mutlu mesut yaşayalım
Dile düşme sevdiceğim
Tenhalarda buluşalım.

Bu Oyunda Mat Oldun
Sevgiye giden yolu hani iyi tanırdın
Yalanların hep çıktı beni boşuna yordun
Ağlıyorsun bak şimdi aşkı oyun sanırdın
-----Etme bulma dünyası aradığını buldun
-----Senin hamlen kalmadı bu oyunda mat oldun.

Can demek öyle laf söz ile olmaz.
Cananı yürekte yaşatmak gerek
Yapmacık uzaktan sevmekle olmaz
Canım dediğini kuşatmak gerek.

Can dediğin cana hayat katandır

Dağı taşı aşarım nazlı yâre koşarım
Engelleri tanımam coşar çağlar akarım
O yar benim olmazsa ben kendimi asarım
Yemin olsun sevdiğim dünyaları yakarım
Gel sevdiğim bir tanem
Gözüm nuru nar tanem

Çaresi yok mu gönül yarasının
Neden bu acıyı hep ben çekerim
Cezası yomu derde dert katanın
Bu Aşk acısını bir ben bilirim.

Karşılıksız aşkım kaderim benim

Birlikte yaşama kararı verdik
Yüreğe imzanı attın mı biter
Sana Bu kalbimi verdim ben artık
Bedeli çok değil bir buse yeter

Yaşamı beraber var edeceğiz

Rüzgâr bulutlar arasında suskun
Nefes alamaz oldu gökyüzünde yıldızlar
Yürekleri aydınlatan güneş solgun.
Deniz üzerinde dalgalanan martılar
Sessiz sedasız kanat çırpmakta.

Karganın sesini şahin zannettik
Öttü bülbül gibi gel dedi gittik
Dökülünce taşlar gerçeği gördük
Her şey yalan dolan bizler aldandık.

Bolu beyiyim demiş asmış kesmiş gürlemiş
Kendini adam sanmış hiç haddini bilmemiş
Bu devran böyle gider her şey benimdir demiş
Çıkmış gelmiş Köroğlu kellesini kesivermiş.