Bilal Esen Şiirleri - Şair Bilal Esen

Seni de gönülden sevecek sandım
Yalan sözlerine nasıl inandım
Çektiğim çileden bıktım usandım
İstemem kalbimi yakma bir daha.

Hiç benim yüzüme gülmedin ki sen

Henüz açmamış tomurcuk gül gibisin
Seni koparmadan koklamak istiyorum
Dalında güzel sevilmez dikenlisin
Yine de sevdanı çekmek istiyorum.

Niceleri girdi çıktı kalbime

Kabirler Mahallesi!
Geçerken Bu gün kabirler mahallesine uğradım
Annemle babam yan yana uzanmış yatıyorlardı
Kendim için yanlarında yer aradım bulamadım
Sordum “bana yok mu bir yer,” üzgünce bakıyorlardı.

Elde değil gönlüm pek çok seviyor
Sorma yürekten mi yoksa dilde mi?
Bir dost bu yangını söndür diyor
Kalpte yanan ateş kolay söner mi?

Kelebek olsam konsam dudaklarına
Bal alsam bal versem dilinden
Güneşin olsam düşsen pencerenden odana
Isıtsam kalbini orada kalsam
Aşkın tarifini ben de bulsan
Gözlerimden okusan

Yaktın
Mehtaplı bir gece yıldız kayarken
Sırılsıklam yağmur olarak aktın
Melekler şahidim sözde yeminken
Andımız yürekten diyerek baktın.

Candan bedeni ayırırcasına,
Sudan balığı çıkarırcasına,
Ağlaşarak öpüşerek ayrıldık
Parmaktan tırnağı koparırcasına.!

Köroğlu dediğimiz aslan gibi yiğittir
Özü sözü dinlenir hem cesur hem de merttir
İnsan seven koruyan Türk kanından bir erdir
Bolu halkı minnetle anar hep Köroğlu’nu.

Kötü Kader
Düş artık yakamadan gelme peşimden
Ben bıktım hayattan umut yok oldu
Usandım ben senin zulümlerinden
Anamdan emdiğim süt zehir oldu.

Çocukluk gençlik derken baktım ki ömür bitmiş
Yol göründü çaresiz bileti alacağım
Göz açıp kapayanda gördüm ki zaman gelmiş
Elden ayaktan düşünce ben ne olacağım.