Bilal Esen Şiirleri - Şair Bilal Esen

Ateş attın yüreğime
Yaktın beni be güzelim
Sende gir benim gönlüme
Ömür boyu hep gülelim.

Sakın küsme hayata
Güzel günler yaklaşıyor
Çatma kaşın gül bahtına
Gülmek sana yakışıyor.

Talih güldü aşk başlıyor

Yıldızım olsan da gecemde benim
Karanlık dünyamda göremem seni
İlham perim olsan şiirde benim
Elim kalem tutmaz yazamam seni.

Karanlık gecenin oldun kâbusu

Öyle bakma gözlerime
Beynimde şimşekler çakar
Ateş düşer yüreğime
Sonra aşkın beni yakar.

Aklını başına al senin yolun yol değil
Olur olmaz konuşmuş büyük laflar etmişsin
Dikkat et sözlerine bu tutarlı yol değil
-Katli vaciptir diye aşka küstüm demişsin
-Düştüğün haller bozuk sen kafayı yemişsin.

Dereyi tepeyi aştım da geldim
Geçtiğim her yolda sesin dinledim
Açtım yüreğimi yollara serdim
Ne olursun beni sensiz bırakma.

Maviliklere bütünmüş deniz sahilindeyim, martılar kanat çırpıyor hasret rüzgarlarına karşı. Dalgalar üzerime haykırıyor yalnızlığıma teselli olmak olma ister gibi. Gök gürültüleri arasında hırçınlaşan yağmur bulutları göz yaşlarıma inat ıslatıyor tüm bedenimi. Sensiz yaşam bu mudur diye geçiyor aklımdan, şarkılar mırıldayan sesin kulaklarımda çınlamaya başlıyor hüzzam makamında gönül yaralarıma merhem olmak istercesine. Ellerimi açıp Tanrıya yalvarıyorum, sensiz kalmaktan, sesinden uzak bakışlarından mahrum, sevdana mahkûm bırakma beni diye. Sevmek bu mudur? Aşkın tarifi bu mu? gönül yarasının merhemi yok mudur Allah aşkına.
Göz yaşlarım şiirlerime nota oluyor haykırırcasına, namelerden yüreğime yansıyan çığlıklar alev alev yangınlar çıkartıyor ruhumdaki özlemlerimde. Umutlarımda ki düşlerim kırlarda sele dönüşüp çağlayanlardan ses veriyor tüm benliğimi sararcasına.
Çevreme bakıyorum rengarenk menekşeler parlıyor pırıl, pırıl. Papatyalar ak pak ışıldıyor bestelere ilham olurcasına gözlerinin parlaklığı gibi. Allı Turnam ile Kuşların karşılıklı cıvıldayışları sensizliği yansıtır misali çınlıyor kulaklarımda.
Etrafıma baktığımda tabiatın tüm renklerini senden almış olduğu ve her haliyle seni hatırlatırcasına yansıyor gözlerimin önünde.
Kırlarda açmış rengarenk çiçekler uzaklardan sesleniyor sensizliğe hasret kalmışlığında ki öksüzlüğün boyun büküşünü anlatırcasına.

Aşk nedir bilmezdim şimdi mecnunum
Buz gibi yüreğim sıcacık oldu
Bıktığım hayattan artık memnunum
Boş geçen günlerim sevgiyle doldu.

Demek ki aşk demek böyle bir şeymiş

Bir söz vermiştin bana o günlerde
Kaç aylar kaç yıllar geçti aradan
Bak yaralar açtı hasretin bende
Sana köle etti beni yaradan.

Bir gün ararım da gelirim dedin

Sevdam diyerek
Ayrılık derdini nasıl çekerim
Derde bir teselli bir çare gerek
Sensiz bu ömrü ben terk ederim
Yürekten sarmazsan aşkım diyerek