Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Üstadım,
Az önce bir yazı yazdım,nereye gitti bilmiyorum.Şiiriniz güzel ve yerli yerince olmuş.Tabii biraz gecikmili de olsa.Ama vakit geçte olsa pişmanlık bir başka duygu. İnşallah af(!) olursunuz.Ama babaya şimdiki bu durumda evlatlık etmek te şart yani.Her şey gönlünce olsun.Başarılar,saygılarımla.