Sevgiliye Hasretlik. Şiiri - Bilal Esen

Maviliklere bütünmüş deniz sahilindeyim, martılar kanat çırpıyor hasret rüzgarlarına karşı. Dalgalar üzerime haykırıyor yalnızlığıma teselli olmak olma ister gibi. Gök gürültüleri arasında hırçınlaşan yağmur bulutları göz yaşlarıma inat ıslatıyor tüm bedenimi. Sensiz yaşam bu mudur diye geçiyor aklımdan, şarkılar mırıldayan sesin kulaklarımda çınlamaya başlıyor hüzzam makamında gönül yaralarıma merhem olmak istercesine. Ellerimi açıp Tanrıya yalvarıyorum, sensiz kalmaktan, sesinden uzak bakışlarından mahrum, sevdana mahkûm bırakma beni diye. Sevmek bu mudur? Aşkın tarifi bu mu? gönül yarasının merhemi yok mudur Allah aşkına.
Göz yaşlarım şiirlerime nota oluyor haykırırcasına, namelerden yüreğime yansıyan çığlıklar alev alev yangınlar çıkartıyor ruhumdaki özlemlerimde. Umutlarımda ki düşlerim kırlarda sele dönüşüp çağlayanlardan ses veriyor tüm benliğimi sararcasına.
Çevreme bakıyorum rengarenk menekşeler parlıyor pırıl, pırıl. Papatyalar ak pak ışıldıyor bestelere ilham olurcasına gözlerinin parlaklığı gibi. Allı Turnam ile Kuşların karşılıklı cıvıldayışları sensizliği yansıtır misali çınlıyor kulaklarımda.
Etrafıma baktığımda tabiatın tüm renklerini senden almış olduğu ve her haliyle seni hatırlatırcasına yansıyor gözlerimin önünde.
Kırlarda açmış rengarenk çiçekler uzaklardan sesleniyor sensizliğe hasret kalmışlığında ki öksüzlüğün boyun büküşünü anlatırcasına.
Ben ise üzgünce bakıyorum Hayatı senli yaşayamamamın anlamını içime sindirerek kalbimde teselli bulmayı ararcasına.
Oysa ben her dakikada senli kalmak, bu yalancı dünyada senli yaşamanın mutluğunu dile getirmenin zevkini tatmak isterdim.
Artık Kalemim bitkin, kelimeler kifayetsiz kalıyor yokluğunda, Senli birlikteliğimin özlemiyle senin tarifini yansıtmaya gücüm yetmiyor ne yazık ki!