Bilal Esen Şiirleri - Şair Bilal Esen

Çok şey gelirde söylenecek dile
Dil lal olur telaffuz edilemez
Her derde bir deva bulunsa bile
Bu yürek acısı asla silinmez.

Alev sarmış tüm bedeni
Hasret dev bulutlarda sığınak
Gece karanlığı
Boğmuş özlemleri....!
Teselli arar olmuş mısralarda kalem
Hüzün sarmış tüm benliği!

Emsalin yok dünyada çok özenmiş yaradan
Sana bağlı kısmetim gönlümün gelinisin
Uğruna başım koydum çekilsinler aradan
Kimselere kaptırmam sen benim cennetimsin.

Sen Afrodit temsili ben tanrının kuluyum

Aklını başına al senin yolun yol değil
Olur olmaz konuşmuş büyük laflar etmişsin
Dikkat et sözlerine bu tutarlı yol değil
-Katli vaciptir diye aşka küstüm demişsin
-Düştüğün haller bozuk sen kafayı yemişsin.

Öyle bakma gözlerime
Beynimde şimşekler çakar
Ateş düşer yüreğime
Sonra aşkın beni yakar.

Aşk nedir bilmezdim şimdi mecnunum
Buz gibi yüreğim sıcacık oldu
Bıktığım hayattan artık memnunum
Boş geçen günlerim sevgiyle doldu.

Demek ki aşk demek böyle bir şeymiş

Konuşmaktan kaçma ben seni üzmem
Densizlik yapmam ben haddimi bilirim
Olamaz duaya âmin de demem
Hata kusur varsa özür dilerim.

Nedendir son zaman uzak kalışın

Sakın küsme hayata
Güzel günler yaklaşıyor
Çatma kaşın gül bahtına
Gülmek sana yakışıyor.

Talih güldü aşk başlıyor

Seni sevdim seveli dünya bana dar oldu
Kalmadı ağzımda tat zehir ettin aşımı
Baharım kışa döndü hayatın rengi soldu
Sen kasap ol ben kurban kes gövdeden başımı.

Sahte aşklara kandın gerçeği bilemedin

Yakıyor
Denizlerden almış gözün rengini
Soyların asildir özün bakıyor
Güzelliğin destan, aşmış bendini
İçin, için tüten közün yakıyor.