Diyorlar ki içimizi kararttın nedir bu karamsarlık
Bize biraz kuş sesleri yaz şiirlerinde
Gülücükler olsun nağmelerinde
Nedir bu sitem, kimedir bu öfke
Kim yaktı senle beraber hayatını
Diyorum ki benim öyle bir dünyam yok
Şimdi herkes kendi dünyasına dağılmış
Başkalarının dünyalarını görmez olmuş
Hep kin, hep nefret var
Saygı, sevgi yok artık
Ayrıştık, ayrıştırıldık
Kendimize en büyük kötülüğü yaptık
Gelmeyin artık üstüme
Kendi kabuğuma çekildim
İlişmiyorum artık kimseye
Yüreğimin yangınıyla meşgulüm
Umrumda değil dünya
Kendi dünyamla baş başayım
Dünyada bir tek sen kalsan
Senle beraber dünyaları versen
Altından saraylar yaptırsan
İçinden akan nehirler koysan
Güneşi, yıldızları ve ayı versen
Ömür boyu kölen olurum desen
Hayallerimize bir mermi sıktım dün gece
Bir ramak senden uzak kalamayan kendimi
Sana artık bir yabancı yaptım bundan böyle
Böyle olsun istemezdim ama hayat zaten
İstemediklerim ve tamamlayamadıklarımdan ibaretti
Seni hapsettiğim içimden özgür bıraktım dün gece
Bir dünya istiyorum
İçinde umutlarımın yeşerdiği
Yarınların mutluluklarıyla dolu
Bahçelerinde üzüntü yetişmeyen
Haykırışların ağıt olmadığı
İçinde sevgimizin filizlendiği
Bittim sandınız değil mi
Dur orda gardaş hele
Daha yıkılmadı hasmınız
Biliyorum hiç dost değildiniz,
Bende aptal değildim.
Bendeki iyi niyet,
Öyle sessiz sessiz duruşuma bakmayın
İçimde kopan fırtınalar ben kadar sessiz değil
Eğer dalıyorsam sürekli uzaklara öylece
İçimdeki pişmanlıklarla yüzleşememektendir
Günahlarımın hesabını kendime bile verememektendir
Aklım karışık, bakışlarım uzaklarda ise
Seni ben ellerden kıskanırım,
Kimseler görmesin seni.
Gel düşümde gezelim senle el ele,
Kalbimde gizlemeyeyim artık.
Düşümde seveyim seni,
Kimseler bilmesin.
Bedenim yaşıyor
Ama umudum yitik
Hani en son umut ölürdü
Yaşım kaç ki daha
Saçımdaki bu beyazlar
Kimin eseri
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!