Bazı hikayeler vardır
Başı vardır ama sonu yoktur
Hep yaşar gönlünde, içten içe, gizlice
Sessizce, tamamlanmadan
Ve sonu gelmeden, hiç bitmeden
Yaşanmaz da, hepten terkedilmez de
Bana bir adım atana koşmalarım vardı
Bana ihanet edene dinmeyen öfkem
Moralim bozulunca yüzümdeki bakışım
Sevdiklerimi üzene bitmeyen intikamım
Başladığını bitiremediğimde huysuzluğum
İstediğim olmadığında teslim olmayışım
Kayboluşlarım vardı benim
Bazen yorulunca hayattan
Kendimle yalnız kalmayı seçerdim
Bana en iyi gelendi kendim
Huzuru tek bulduğum yerdi
Kendimi kendimle baş başa bırakırdım
Yorgunum
Kendimi yalnız hissediyor
Ve de toparlayamıyorum.
Bedenim büyüdükçe,
Ben küçülüyorum.
Özlüyorum kendimi
Kendimle yalnızlığı seviyorum ben
Kimse ile konuşamadığım herşeyi,
Kendimle konuşabiliyorum çünkü.
Utanmıyorum, sıkılmıyorum
Kendime anlattıklarımla rahatlıyorum
Yanlızlığı seviyorum ben.
Şimdi kendimle yalnızım
Baş başayım ve karşımdayım
Ne kuru gürültüler
Nede o samimiyetsiz
Kalabalıklar var yanımda
Dünya hapishanesindeyim
Keşke hiç çıkmamış olsaydın önüme
Beni amansız bir aşka bırakmasaydın
Her köşe başında
Anlamsız bir sen aramasaydım
O seni tanıdığım gün
Olmasaydı keşke hiç
Ben hüzünlerin uğrak noktasıyım
Varsa üstünde bir yük bana bırak
At gelsin sana ağır gelen her şeyi
Alışkınım ben her şeyi üstlenmeye
İyi ol sen yeter ki, kötüler bana kalsın
Üzülme üzülürüm diye, ben senin yerine de üzülürüm
Hiç kimseye aşık olamazsın sen
Kimse sana can olamaz, canan olamaz
Bir kuru ömür ile tek yaşayacaksın
Kendinden başkasını sevemezsin sen
Ölene denk ben gibisini de göremezsin
Öylece bakacaksın bir sütre gerisinden
Sana kızgın değilim baba
Bırakıp gittiğin için kırgınım biraz
Toprak bir gün seni alacaktı biliyorum
Ama ben hazır değildim buna
Seni affeder miyim diye bile
Soramayacaksın bana artık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!