İnsan hatalarıyla vardır
Her gün yeni birisi eklenir
Bazen yanlış kişiyi sever,
Bir ömür tüketir öylece.
Kimi zaman sevmeye korkar,
Treni kaçırır gözünün önünde
Çok mutsuzmuşsun diye anlatıyor insanlar
Çekilmişsin kabuğuna, kendinle konuşuyormuşsun
Birazda dert yanıyormuşsun duvarlara
Boş odalarda bir ses bekliyormuşsun
Geceleri ise hiç uyuyamıyormuşsun
Azcık uyusan bile, ismimi sayıklıyormuşsun
Bana bakarak gitmiştin,
Bakakalmıştım arkandan.
Tekrar ne zaman diyorduk,
Kısa bir ayrılık zannetmiştim.
İçimde hüzün olsa bile,
Dışımda yine gelecek diyordum.
Aklım başımda değil artık
Duysan da inanmazsın sen
Yüzüm hiç gülmüyor artık
Görsen de inanmazsın sen
Yıllar eskidi, sen eskimedin
Bilsen bile inanmazsın sen
Sen en büyük hayal kırıklığım oldun
Sana harcadığım her bir günün, anın
Hesabını yine boşa kürek çeken
Kalbime sormak kaldı bana geriye
Sensizliği sana nasıl anlatabilirim
Söyle sen sensiz kaldın mı hiç
Umursamazlıkların vardı
Küsüp gitmelerin,
Günlerce gelmemelerin
Geri adım atmazdın
Bittiyse sonrası yoktu.
Acımasızdın derdin,
Sen sana kıyamayana zormuşsun
Diğer herkese çok kolaymışsın
Öyleyse sende diğerleri gibiymişsin
Bu durumda suçlu olan da benmişim
Seni nasıl da kendim gibi sanmışım
Ve ben bir defa daha aldanmışım
Yüreğimde yanan hangi yangının ateşi sen değilsin ki
Sensiz dünyaları verseler bana saçının teki eder mi ki
Önüme hazineleri serseler tek bir gülüşün eder mi ki
Sırça saraylarda yaşasam bir ömür, bir bakışın eder mi ki
Kaşlarım çatık yüreğim yanık
Bir hal oldu şimdilerde bana
Gönlüm dost düşman herkese açık
Bir yara kaldı senden anı bana
Sordum yalan dediler sana
Sığamadım dünyaya
Kendi içime sığamadım
Dar geldi dünya
Az geldi yollar
Yetmedi bana parklar
Varla yok arasında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!