Her gece karanlık çökünce
Hasretin kalırdı gözlerimin içinde
Bir sana vurgundum,
Bir de bana olan düşkünlüğüne.
Gidişin zordu hep,
Alışamadım hiç bir zaman sensizliğe
Ben öyle bir kadını sevdim ki
Bana öyle düşkündü ki anlatamam
Üstüme titrerdi, gözlerimin içine bakardı hep
Adı kalbimde saklıydı, sorma söyleyemem
Sen değildin, zaten kimse o olamazdı
Öyle biri henüz yoktu, hiç olmadı
Yalnızım dostum
Yalnızlığıma bir isim bulamadım
Dün olduğu gibi kendimleyim
Nedendir acaba
Her gün en başa dönmelerim
Kaldığım yerden devam edememek
Üstüme gelme hayat
Ben zaten çoktan yorgunum
Bir garip hissediyorum kendimi
Ana baba yok gardaş yok gibi
Yalnızım, hüzünlü ve de aciz
Birde sen vurma bana hayat
Gönlümün sultanı, kara gün dostum
Gönlü tok, yüzü ak, biricik eşim
Yürüyen ayağım, tutan elim
Kalbimdeki sevgi yumağım
Beni ben yapan her şeyim
Ben arka mahallenin
Haylaz çocuğuydum galiba
Önümden kaçtı herşey
Elimi uzatsam tutacak,
Mesafe yoktu hiç
Hep yetişemedim ben
Çek git usulca hayatımdan
Beni bana bırak
Unut deme bana
Sen sadece git
Sana çekip gitmek,
Bana ise gerisi kalsın.
Sinemde nice yara var, haberin yok ki
Gülen gözlerimdir inan, gönlüm mutsuz ki
Belki haberin yok ama, sensiz bomboş ki
Acın hep yakıyor beni, sevdan uzak ki
Niceleri geldi de, senin yerine
Sen yalancı, ben sana yabancı
Söyle neye yarar ki artık
Seni anlatacağım bir hancı
Gönül küsmüş sen gibilere
Ve en çok da acımasız olan kadere
Çünkü bıraktı beni nice kedere
Bu neyin acelesiydi böyle
Bu hızlı kayboluşun hikayesi neydi
Hangi tren seni götürdü benden çabucak
Hangi çığ senden sert vururdu
Hangi sel önüne katıp götürürdü beni
Hangi rüzgar sağa sola savururdu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!