Söndü gözümde ışık
Kalmadı ağlayanım
Bir yanım paramparça
Diğer yanımda hüzün
Rüzgarım terse eser
Yüreğim yangın yeri
Gidiyorum bu defa
Geç kalınmış bir gidişti
Seni sana bırakarak
Seni sen gibilere bırakarak
Senden, fazla olanı çıkararak
Bir türlü sana gelemeyeni
Her şeyim vardı aslında
Sen hariç her şeyim vardı
Bir şey yapmak istiyorsam
Engel olamazdı kimse
Hiçbir sebep, hiç kimse
Beni durduramazdı
Şu gurbetin yolları neden çekilmez
Neden böyle çok yoruldum ben
Şu fırtınalı hayatım ne zaman dinecek
Daha nice ve hep aynı sorular
Gözlerimin yaşı kurumadan tekrar bir yenisi
Biliyorum hayatın her zaman
Tüketir yüreğini her gece bir hüzün
Gönül yorgun düşer kimsen yoktur
Yaşamak çok zordur sanki gayesiz
Seni tüketir, geçmez gurbet akşamları
Eller güler yoktur sanki hiç dertleri
Sana olan sevgimi
Amasız, fakatsız olan aşkımı
Üstüne bir çocuk gibi
Titrememi,
Saat başı aramalarımı
Her iki cümle arasına
Her gece karanlık çökünce
Hasretin kalırdı gözlerimin içinde
Bir sana vurgundum,
Bir de bana olan düşkünlüğüne.
Gidişin zordu hep,
Alışamadım hiç bir zaman sensizliğe
Ben öyle bir kadını sevdim ki
Bana öyle düşkündü ki anlatamam
Üstüme titrerdi, gözlerimin içine bakardı hep
Adı kalbimde saklıydı, sorma söyleyemem
Sen değildin, zaten kimse o olamazdı
Öyle biri henüz yoktu, hiç olmadı
Yalnızım dostum
Yalnızlığıma bir isim bulamadım
Dün olduğu gibi kendimleyim
Nedendir acaba
Her gün en başa dönmelerim
Kaldığım yerden devam edememek
Üstüme gelme hayat
Ben zaten çoktan yorgunum
Bir garip hissediyorum kendimi
Ana baba yok gardaş yok gibi
Yalnızım, hüzünlü ve de aciz
Birde sen vurma bana hayat
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!